احكام مزارعه ( مسأله 2236 ) مزارعه آنست كه مالك با زارع به اين قسم معامله كند كه زمين را در اختيار أو بگذارد ، تا زراعت كند ومقدارى از حاصل آن را به مالك بدهد . ( مسأله 2237 ) مزارعه چند شرط دارد : ( أول ) آن كه صاحب زمين به زارع بگويد زمين را براي زراعت به تو واگذار كردم وزارع هم بگويد قبول كردم ، يا بدون اين كه حرفى بزنند مالك ، زمين را به زارع به قصد زراعت واگذار كند وزارع قبول نمايد . ( دوم ) صاحب زمين وزارع هر دو مكلف وعاقل باشند وبا قصد واختيار خود مزارعه را انجام دهند وسفيه نباشد يعنى مال خود را در كارهاى بيهوده مصرف نكنند . ( سوم ) مالك وزارع از تمام حاصل زمين ببرند پس اگر مثلا شرط كنند كه آنچه أول يا آخر مىرسد ، مال يكى از آنان باشد مزارعه باطل است . ( چهارم ) سهم هر كدام نصف يا ثلث حاصل ومانند اينها باشد ، پس اگر مالك بگويد در اين زمين زراعت كن وهر چه مىخواهى به من بده صحيح نيست وهمچنين است اگر مقدار معينى از حاصل را مثلا ده من فقط براي زارع يا مالك